ის მეუბნება, რომ არ მაცოცხლებს სხვის მკლავებში და არც მარტოობას დაუშვებს ჩემსას… რომ ან მისი უნდა ვიყო, ან არავისი და თანაც – მკვდარი.  ამიტომაც, ჩემო სხეულო, გიბრძანებ – მას დაემორჩილო, ხომ იცი, ტკბილია სიცოცხლე, ტკბილია ხორცი… შენთვის კი, სულო ჩემო, თავისუფლება მიბოძებია, იფრინე ლაღად და ვისზეც გინდა, იმაზე იფიქრე, ვინც გინდა, ის დაისიზმრე. ნუ გეშინია… ის, ამ სხეულის მეუფე, ვერაფერს გაიგებს ჩემს ოცნებებზე, ვერასოდეს შემოაღწევს ჩემს ფიქრებში… ეს რომ შეძლოს – უნდა ვუყვარდე.

 

ავტორი: თამარ ამაშუკელი

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s